تمام این راه را میروم برای همین یک آهنگ. برای آنکه در روزهای پایانی تابستان، فرو روم در صندلی شماره 13 و بگذارم زیر بم آواز دیوانهام کند به وقتی که میخواند: تو دوردست امیدی و پای من خسته است . تمام راه را میپروازم برای همین، برای همین یک آواز.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر