۱۳۹۲ شهریور ۱۲, سه‌شنبه

بهانه های کوچک شادی

همه­اش یک پیراهن بی­آستین لَخت و رهای حریر است با رنگ­های در هم تنیده، آبی و سرخ و ارغوانی، بلند تا روی زانو، دو بُرش هفت-هشتی نامنظم که راه که بروی بر روی هم می­لغزند.
همه اش همین است، پیراهن لَخت و رهای حریری که به دو نوار ساده خودش را بند ِ شانه­ها می کند،  پیراهنی که از صبح شادی را دوانده در تنم، تنم سرخوش است از صبح در خنکایش، سبک­تر است، خوش خرامان­تر است حتی.
همه­اش همین، شادی کوچک و بی­دلیلی که روزم را روشن می­کند.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر